Калимаҳое, ки аз ҳама муҳимтаранд — чаро басомад ҳал мекунад, ки аввал чиро омӯзед
Ҳазор калимаи хуб интихобшуда қисми зиёди гуфтори ҳаррӯзаро мебарад. Тартибе, ки калимаҳоро меомӯзед, аз шумораи онҳо муҳимтар аст. Ин ҷо ҳисоб аст ва чӣ тавр аз он истифода бурдан.
Ҳар забон садҳо ҳазор калима дорад. Ҳеҷ кас ҳамаро намедонад, ҳатто соҳибзабонон, ва ба ҳеҷ кас лозим ҳам нест. Ба омӯзанда чанд ҳазори дуруст лозим аст — ва кадомашон дуруст аст, масъалаи завқ нест. Ин шумурда шудааст.
Ҳисоби басомад
Маҷмӯаи калони матнҳоро гиред — рӯзномаҳо, суҳбатҳо, зерунвонҳо — ва ҳисоб кунед, ки ҳар калима чанд бор вомехӯрад. Натиҷа ҳамеша як шакл дорад: як мушт калима, ки беист истифода мешаванд, баъд думи дарози калимаҳои нодир.
Дар англисӣ 100 калимаи серистеъмолтарин тақрибан нисфи ҳама чизи навишташуда аст. 1000 оилаи калимаи серистеъмолтарин тақрибан 80 фоизи матни оддиро мепӯшонад; 2000-тоаш 85–90 фоизи суҳбати ҳаррӯзаро. Баъд аз он ҳар ҳазори иловагӣ танҳо як-ду фоиз илова мекунад.
Ҳамон хат дар олмонӣ, испанӣ, гурҷӣ, кореягӣ ҳам кор мекунад — рақамҳо андак мекӯчанд, шакл не. Ин қонуни Ципф аст, ва ба омӯзанда як чиз мегӯяд: ду ҳазор калимаи аввал аз бист ҳазори баъдӣ якҷоя қиматтар аст.
«Фарогирӣ» чӣ гуна ҳис мешавад
Ҳаштод фоиз фарогирӣ маънои онро надорад, ки 80 фоизи гуфтаи одамонро мефаҳмед. Маъно аксаран дар калимаҳои нодиртар нишастааст: метавонед ҳар калимаи «___ аз тарафи ___ ___ шуд»-ро донед ва боз ҳам гум шавед.
Аммо ин маънои онро дорад, ки ҷумла устухонбандие дорад, ки ба он часпидан мумкин аст. Медонед, ки феъл дар куҷост, чӣ бо чӣ карда мешавад, тақрибан хуб аст ё бад. Аз он устухонбандӣ калимаи ғоибро тахмин кардан, пурсидан ё ҷустан мумкин аст — ва ҷустани як калима дар ҷумлае, ки боқимондаашро мефаҳмед, ҳамон роҳест, ки луғат худ аз худ калон мешавад.
Дар 40 фоиз фарогирӣ устухонбандӣ нест. Ҳар ҷумла садои беҳуда аст, ва ҳеҷ чиз намечаспад.
Тартиби нодуруст гарон меафтад
Аксари китобҳои дарсӣ ва гуфтугӯномаҳо аз мавзӯъ оғоз мекунанд: «Дар фурудгоҳ», «Рангҳо», «Оила». Қисми ин серистеъмол аст — модар, об, хуб. Бисёрашон не. Тасмаи бағоҷ, фирӯзаранг ва ҷиян калимаҳои комилан воқеианд, ки соле чанд бор вомехӯранд, ва ҳар яке ҳамон қадар вақти омӯзиш мегирад, ки зеро, ки рӯзе панҷоҳ бор вомехӯрад.
Аз рӯи мавзӯъ омӯхтан муназзам менамояд. Аз рӯи басомад омӯхтан ҳамон чизест, ки вақтро то лаҳзае, ки суҳбатро пайгирӣ карда метавонед, воқеан кӯтоҳ мекунад.
Mullawo дастаро чӣ тавр тартиб медиҳад
Ҳар калима дар луғати Mullawo дараҷаи басомад дорад, ки аз корпусҳои калони англисии ҳаррӯза гирифта ва ба тарҷумаҳояш дар ҳамаи 30 забон татбиқ шудааст. Кортҳои нав бо ҳамон тартиб дода мешаванд: сад корти аввале, ки мебинед, калимаҳоеанд, ки дар сад дақиқаи аввали гуфтори воқеӣ вомехӯранд.
Ду чиз рейтинги холисро қасдан нарм мекунанд:
- Маҷмӯаи ройгон дастӣ интихоб шудааст, на 50-тои аввал аз рӯи дараҷа. Серистеъмолтарин калимаҳои ҳар забон the, of, and ҳастанд — воқеӣ, фоиданок ва ҳамчун кортҳои аввал беумед. Дастаи оғозӣ панҷоҳ калимаи мушаххаси серистеъмол аст: об, хона, хӯрдан, хуб.
- Омонимҳо ҷудо карда шудаанд. Исми train ва феъли train ду корт бо ду дараҷа ҳастанд, зеро дар ҳар забоне, ки меомӯзед, ду калима ҳастанд.
Бо ин чӣ кор кунед
- Ба тартиб бовар кунед. Хоҳиши ҷаҳидан ба калимаҳое, ки шумо мехоҳед — барои кор, барои маҳфилият — қавӣ аст ва дар моҳи аввал одатан нодуруст. Хоҳед, онҳоро ҳамчун калимаҳои шахсӣ илова кунед, аммо бигзор дастаи басомад равад.
- Калимаҳои дилгиркунандаро партофта нагузаред. Ҳам, ҳанӯз, аллакай, то ҳол калимаҳоеанд, ки ҷумлаҳоро якҷоя нигоҳ медоранд; ҳамчун корт дилгиркунанда ва дар гуфтор бебаҳо.
- Фарогириро ҳисоб кунед, на кортҳоро. Ҳазор калимаи серистеъмол марҳилаи бомаъност: акнун устухонбандии аксари ҷумлаҳоро пайгирӣ мекунед. Ҳазор калимаи тасодуфӣ танҳо рақам аст.