เรียนตัวอักษรเกาหลีได้ในหนึ่งเย็น — ฮันกึลทำงานอย่างไร

ภาษาเกาหลีขึ้นชื่อว่าเป็นภาษาที่ยาก และในด้านไวยากรณ์และคำศัพท์ ชื่อเสียงนั้นก็สมควรแล้ว ระบบการเขียนคือข้อยกเว้น ฮันกึลถูกออกแบบขึ้น — โดยคณะผู้รู้ภายใต้พระเจ้าเซจงในศตวรรษที่สิบห้า อย่างตั้งใจ เพื่อให้คนธรรมดาสามารถเรียนอ่านได้ — และเห็นได้ชัดว่าเป็นเช่นนั้น ผู้เรียนส่วนใหญ่อ่านได้ช้า ๆ หลังจากเรียนหนึ่งเย็น และอ่านได้คล่องหลังจากหนึ่งสัปดาห์

เคล็ดลับคือเลิกมองเห็นกล่อง แล้วเริ่มมองเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน

ตัวอักษรเป็นระบบ ไม่ใช่รายการ

มี ตัวอักษรพื้นฐาน 24 ตัว: พยัญชนะ 14 ตัวและสระ 10 ตัว นอกจากนั้น ภาษาเกาหลียังเพิ่ม พยัญชนะเสียงเกร็ง 5 ตัว (ตัวอักษรซ้อน) และ สระประสม 11 ตัว ที่สร้างจากสระพื้นฐาน นั่นคือชุดเต็ม 40 ตัวที่หน้าตัวอักษรของ Mullawo พาคุณไล่ดู แต่ละตัวมีชื่อ เสียง และคำตัวอย่าง

สี่สิบตัวฟังดูเยอะ แต่จริง ๆ แล้วน้อยกว่าที่เห็น เพราะส่วนใหญ่ของชุดนี้สร้างขึ้นจากรูปร่างเพียงไม่กี่แบบ

พยัญชนะวาดรูปปาก พยัญชนะพื้นฐานเป็นภาพของตำแหน่งที่เสียงถูกสร้างขึ้น:

• ㄱ g/k — โคนลิ้นยกขึ้นแตะเพดานปาก
• ㄴ n — ปลายลิ้นแตะปุ่มเหงือกหลังฟัน
• ㅁ m — ริมฝีปากที่ปิด
• ㅅ s — ฟันหนึ่งซี่
• ㅇ — ลำคอ ไม่ออกเสียงเมื่ออยู่ต้นพยางค์ ออกเสียง ng เมื่ออยู่ท้ายพยางค์

ขีดหนึ่งเส้นเพิ่มลมหายใจ เพิ่มเส้นให้พยัญชนะ แล้วคุณจะได้คู่ที่เป็นเสียงพ่นลม: ㄱ → ㅋ (k), ㄷ → ㅌ (t), ㅂ → ㅍ (p), ㅈ → ㅊ (ch) เขียนซ้อนสองตัว แล้วคุณจะได้แบบเสียงเกร็ง: ㄲ, ㄸ, ㅃ, ㅆ, ㅉ — ออกเสียงโดยไม่มีลมและเกร็งลำคอ

สระคือเส้นและขีด สระทุกตัวคือเส้นยาวหนึ่งเส้น — แนวตั้ง ㅣ หรือแนวนอน ㅡ — ที่มีขีดสั้น ๆ ติดอยู่ ขีดเดียวคือสระธรรมดา สองขีดเพิ่มเสียง y: ㅏ a, ㅑ ya; ㅗ o, ㅛ yo; ㅜ u, ㅠ yu สระประสมคือสระสองตัวนี้เขียนรวมกัน: ㅗ + ㅏ = ㅘ wa, ㅜ + ㅓ = ㅝ wo

เมื่อคุณเห็นแบบแผนแล้ว คุณไม่ได้กำลังท่องจำรูปร่างสี่สิบแบบ คุณกำลังท่องจำแค่สิบกว่าแบบ และกฎที่สร้างส่วนที่เหลือ

ตัวอักษรซ้อนกันเป็นพยางค์

แนวคิดที่สองคือกล่อง ภาษาเกาหลีไม่ได้เขียนตัวอักษรเรียงเป็นแถว แต่จัดกลุ่มเป็น หนึ่งบล็อกต่อหนึ่งพยางค์:

• พยัญชนะ + สระ: 가 ga, 나 na, 고 go
• พยัญชนะ + สระ + พยัญชนะท้าย: 강 gang, 물 mul (น้ำ), 길 gil (ทาง)

สระเป็นตัวกำหนดการจัดวาง สระแนวตั้ง (ㅏ, ㅣ) อยู่ทางขวาของพยัญชนะ สระแนวนอน (ㅗ, ㅜ, ㅡ) อยู่ข้างใต้ พยัญชนะท้าย — batchim — อยู่ด้านล่างเสมอ

และเนื่องจากทุกพยางค์ต้องขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ พยางค์ที่ขึ้นต้นด้วยสระจึงใช้ ㅇ ที่ไม่ออกเสียงเป็นตัวยึดตำแหน่ง: 아이 ai (เด็ก) คือ ㅇ + ㅏ, ㅇ + ㅣ

ลำดับที่ได้ผล

ชั่วโมงแรก: สระสิบตัว เป็นส่วนที่สม่ำเสมอที่สุดของระบบ และคุณจะต้องใช้มันในทุกบล็อก เรียนเป็นคู่ — แบบธรรมดาและแบบ y — แล้วเขียนแต่ละตัวสักสองสามครั้ง

ชั่วโมงที่สอง: พยัญชนะสิบสี่ตัว จัดกลุ่มตามรูปร่าง: "ภาพปาก" ห้าตัวข้างต้น จากนั้นตามด้วยตัวที่เพิ่มขีดและตัวที่ซ้อนกันซึ่งเป็นญาติของมัน ออกเสียงแต่ละตัวโดยมี a ตามหลัง — ga, na, da, ra, ma — ซึ่งเป็นวิธีที่เด็กเกาหลีท่องตัวอักษรด้วย

จากนั้น: อ่านบล็อก ไม่ใช่คำ แต่เป็นบล็อก ป้าย เมนู ชื่อวง K-pop หรืออะไรก็ได้ อ่านช้า ๆ ทีละตัวอักษร แล้วออกเสียงผลลัพธ์ ในหน้าตัวอักษร แตะตัวอักษรเพื่อดูคำตัวอย่างในภาษาของคุณเอง — 길 ทาง, 끝 จุดจบ, 아이 เด็ก — และหากโทรศัพท์ของคุณมีเสียงภาษาเกาหลี ก็จะได้ยินเสียงด้วย

เก็บสระประสมและการเปลี่ยนเสียงไว้สำหรับสัปดาห์ที่สอง การออกเสียงภาษาเกาหลีเปลี่ยนตัวอักษรที่รอยต่อระหว่างพยางค์ในรูปแบบที่สม่ำเสมอ — 국물 ออกเสียงว่า gungmul ไม่ใช่ gukmul คุณไม่จำเป็นต้องรู้กฎเหล่านั้นเพื่อเริ่มอ่าน คุณต้องใช้มันเพื่ออ่านให้ ดี และมันจะเข้าใจง่ายขึ้นมากเมื่อคุณจำตัวอักษรได้โดยอัตโนมัติแล้ว

จากนั้นเก็บการถอดเป็นอักษรโรมันไป

คำภาษาเกาหลีทุกคำใน Mullawo มีการถอดเป็นอักษรโรมันตามระบบทางการ Revised Romanization — 주황색 juhwangsaek (สีส้ม) — อยู่ข้างการถอดเสียงแบบ IPA มีประโยชน์ในช่วงวันแรก ๆ ระหว่างที่คุณยังอ่านตัวอักษรได้ช้า

จากนั้นปิดบรรทัดการถอดเสียงในการตั้งค่า — ซึ่งจะซ่อนทั้งอักษรโรมันและ IPA พร้อมกัน — แล้วอ่านฮันกึล การถอดเป็นอักษรโรมันเป็นไม้ค้ำที่ไม่เคยพอดีจริง ๆ: eo และ eu เป็นสองเสียงที่ภาษาอังกฤษไม่มี และการเห็นมันเป็นอักษรละตินทำให้คุณเดาการออกเสียงแบบภาษาอังกฤษซึ่งผิดอยู่ตลอด ประเด็นทั้งหมดของตัวอักษรที่คุณเรียนได้ในหนึ่งสัปดาห์ก็คือ คุณไม่จำเป็นต้องใช้ตัวอักษรของใครอื่นในการอ่านมัน

สัปดาห์แรกที่เป็นไปได้จริง

• เย็นแรก: สระและพยัญชนะ จนกว่าคุณจะออกเสียง 가 나 다 라 마 ได้
• วันที่สองถึงเจ็ด: อ่านทุกบล็อกที่คุณเห็น เริ่มเรียนการ์ดภาษาเกาหลีโดยเปิดการถอดเป็นอักษรโรมันไว้
• สิ้นสัปดาห์: ปิดการถอดเสียง

ถึงตอนนั้น ฮันกึลจะไม่ใช่ส่วนที่ยากอีกต่อไป มันไม่เคยถูกออกแบบมาให้ยากตั้งแต่แรก