Der, die, das — เรียนคำนำหน้านามไปพร้อมกับคำนาม ไม่ใช่เรียนทีหลัง

ลองถามใครก็ได้ที่เคยเรียนภาษาเยอรมันที่โรงเรียนว่าถ้าย้อนกลับไปได้จะทำอะไรต่างออกไป หลายคนจะตอบเหมือนกันว่า เรียนคำนำหน้านามตั้งแต่วันแรก ไม่ใช่เพราะคำนำหน้านามยาก แต่เพราะคำนามที่เรียนโดยไม่มีคำนำหน้านามจะต้องเรียนซ้ำอีกรอบในภายหลัง ตอนที่ความเคยชินในการพูดผิดฝังแน่นไปแล้ว

ทำไมคำนำหน้านามจึงรอไม่ได้

ในภาษาเยอรมัน ฝรั่งเศส สเปน อิตาลี โปรตุเกส และดัตช์ คำนามทุกคำมีเพศทางไวยากรณ์ เพศไม่ใช่ของประดับ มันเป็นตัวกำหนดคำนำหน้านาม และในภาษาเหล่านี้ส่วนใหญ่ยังกำหนดคำลงท้ายของคำคุณศัพท์รอบ ๆ คำนาม รวมถึงคำสรรพนามที่ใช้อ้างถึงคำนามนั้นด้วย

ภาษาเยอรมันหนักที่สุด มีสามเพศ คือ der, die และ das และตัวคำนามเองแทบไม่มีอะไรบอกเลยว่าเป็นเพศไหน Der Löffel (ช้อน), die Gabel (ส้อม), das Messer (มีด) — เครื่องใช้บนโต๊ะอาหารสามชิ้น สามเพศ ไม่มีตรรกะอะไรให้ค้นหา มีเพียงคู่ คำนำหน้านาม + คำนาม ที่ต้องเรียนเป็นหน่วยเดียว

ถ้าคุณเรียน Messer ก่อนแล้วค่อยเรียนคำนำหน้านามทีหลัง คุณจะมีความจำสองชิ้นที่ต้องมาเจอกัน คือตัวคำ กับข้อเท็จจริงเกี่ยวกับคำนั้น แต่ถ้าคุณเรียน das Messer ตั้งแต่ต้น ความจำจะมีเพียงชิ้นเดียว และคำนำหน้านามจะหลุดออกมาพร้อมคำนามทุกครั้งที่คุณพูด นั่นคือเหตุผลทั้งหมด

Mullawo ใส่คำนำหน้านามไว้บนการ์ดอย่างไร

สำหรับหกภาษาที่คำนำหน้านามวางไว้หน้าคำนาม — เยอรมัน ฝรั่งเศส สเปน อิตาลี โปรตุเกส และดัตช์ — Mullawo จะพิมพ์คำนำหน้านามไว้บนการ์ดหน้าคำนาม: die Hand, la main, la mano, de hand โดยแสดงอยู่ฝั่งภาษาที่คุณกำลังเรียน ไม่ใช่ฝั่งภาษาของคุณเอง คนที่พูดภาษาเยอรมันซึ่งกำลังเรียนภาษาอังกฤษไม่จำเป็นต้องเห็น die หน้าคำในภาษาของตัวเอง

คำนำหน้านามถูกบันทึกไว้ทีละคำ ไม่ได้คำนวณจากป้ายบอกเพศ เพราะภาษาเหล่านี้ไม่ได้ทำงานแบบง่าย ๆ:

• ภาษาฝรั่งเศสตัดสระทิ้งเมื่อคำถัดไปขึ้นต้นด้วยเสียงสระ: l'eau, l'arbre ไม่ใช่ la eau
• ภาษาอิตาลีใช้ lo หน้า z และหน้า s + พยัญชนะ: lo zio, lo studente
• ภาษาสเปนใช้ el หน้าคำนามเพศหญิงที่ขึ้นต้นด้วย a ที่ลงเสียงหนัก: el agua, el águila — ยังคงเป็นเพศหญิง และยังคงเป็น las aguas ในรูปพหูพจน์

เรื่องเหล่านี้ถูกตัดสินไว้ครั้งเดียวสำหรับแต่ละคำ การ์ดจึงแสดงสิ่งที่เจ้าของภาษาพูดจริง ๆ ภาษาโรมาเนียและบัลแกเรียไม่อยู่ในรายการนี้ด้วยเหตุผล คือคำนำหน้านามชี้เฉพาะของสองภาษานี้อยู่ที่ ท้าย คำนาม (casa, книгата) จึงไม่มีอะไรให้พิมพ์ไว้ข้างหน้า

คำนำหน้านามเปิดไว้เป็นค่าเริ่มต้น หากคุณต้องการเห็นคำนามเปล่า ๆ — เพื่อทบทวนเร็ว ๆ ในภาษาที่คุณรู้เพศของคำอยู่แล้ว — มีสวิตช์ให้ในการตั้งค่า

กฎที่ช่วยเดาได้เกือบทั้งหมด

สำหรับคำที่คุณเจอในช่วงแรก เพศเป็นเรื่องสุ่ม แต่กับคำยาว ๆ ไม่ค่อยเป็นเช่นนั้น คำลงท้ายเพียงไม่กี่แบบก็ตัดสินเพศของคำนามได้เป็นส่วนใหญ่ และคุ้มค่าที่จะรู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ:

ภาษาเยอรมัน

• die — คำนามแทบทุกคำที่ลงท้ายด้วย -ung, -heit, -keit, -schaft, -ion: die Zeitung, die Freiheit, die Mannschaft, die Nation
• das — คำย่อส่วนทุกคำที่ลงท้ายด้วย -chen และ -lein: das Mädchen (เด็กผู้หญิง — ใช่ เป็นเพศกลาง), das Brötchen
• der — คำนามส่วนใหญ่ที่ลงท้ายด้วย -er ซึ่งหมายถึงคนที่ทำอะไรบางอย่าง: der Lehrer, der Fahrer
• คำนำหน้านามพหูพจน์คือ die สำหรับทั้งสามเพศ

ภาษาสเปนและโปรตุเกส — -o มักเป็นเพศชาย -a มักเป็นเพศหญิง และข้อยกเว้นมีน้อยพอที่จะจำไว้เป็นข้อยกเว้นได้: el día, la mano, el problema; o dia, a mão, o problema

ภาษาฝรั่งเศส — -tion, -té และ -ure มักเป็นเพศหญิง (la nation, la liberté, la voiture) ส่วน -age และ -ment มักเป็นเพศชาย (le fromage, le moment) ไม่ใช่กฎตายตัว แต่เดาไว้ก่อนก็มักถูก

ภาษาดัตช์ — de คือเพศสามัญและครอบคลุมคำนามส่วนใหญ่ ส่วน het คือเพศกลาง ซึ่งเป็นส่วนน้อย และคำย่อส่วนทุกคำที่ลงท้ายด้วย -je ใช้ het: het huisje, het meisje

กฎเหล่านี้เป็นตาข่ายนิรภัย ไม่ใช่วิธีเรียน ให้เรียนเป็นคู่ แล้วใช้กฎเมื่อเจอคำยาวเป็นครั้งแรก

ออกเสียงดัง ๆ พร้อมคำนำหน้านาม

คำนำหน้านามมองเห็นง่ายและข้ามไปง่าย เมื่อการ์ดพลิก ให้อ่านออกเสียงเป็นหน่วยเดียว — das Messer ไม่ใช่ Messer — แล้วแตะไอคอนลำโพงเพื่อฟังเสียง คำที่คุณได้ยินพร้อมคำนำหน้านามมาหลายครั้งจะเริ่มฟังดูผิดเมื่อไม่มีมัน และความรู้สึกนั้นคือสิ่งที่คุณต้องการพอดี เพราะนี่คือวิธีที่เจ้าของภาษา "รู้" เพศของคำโดยไม่เคยเรียนกฎเลย

นำไปใช้อย่างไร

1. เปิดคำนำหน้านามไว้ ให้มอง der, die หรือ das เป็นพยางค์แรกของคำ ไม่ใช่ไวยากรณ์
2. เมื่อคุณตอบคำนามถูกแต่คำนำหน้านามผิด ให้กด เกือบรู้ — เพราะมันคือแบบนั้นจริง ๆ และตารางทบทวนจะนำคำนั้นกลับมาเร็วกว่าการตอบถูกเต็ม ๆ เล็กน้อย
3. เรียนคำลงท้ายข้างต้นให้จบในเย็นวันเดียว มันจะคุ้มค่าทุกครั้งที่เจอคำนามยาว ๆ คำใหม่